AMY GROSKAMP TEN HAVE PDF

Uitgavegeschiedenis[ bewerken brontekst bewerken ] De eerste druk verscheen bij H. Becht in Tot en met de 12e druk uit werd het boek door de schrijfster herzien. De 13e en 14e druk - werden bewerkt door Ina van der Beugel en de 15e tot en met 20e druk door Maja Krans. Vanaf de 23e druk wordt het boek geredigeerd door Reinildis van Ditzhuyzen.

Author:Arashim Kagakasa
Country:Mozambique
Language:English (Spanish)
Genre:Marketing
Published (Last):3 November 2005
Pages:81
PDF File Size:11.31 Mb
ePub File Size:15.45 Mb
ISBN:666-4-52902-256-7
Downloads:49801
Price:Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader:Kemi



Gehuwd op met Pieter Hendrik Vorstman , hoofdinspecteur van een levensverzekeringsmaatschappij. Uit dit huwelijk werden 2 zoons geboren. Na echtscheiding gehuwd op met Henri Antoine Groskamp door naamstoevoeging bij KB d. Dit huwelijk bleef kinderloos. Amy ten Have kreeg - mede wegens haar zwakke gezondheid, waardoor ze haar leven lang zou worden gehinderd - een beschermde jeugd. Tot haar tiende werd zij thuis onderwezen door een huisleraar.

De leergierige Amy had hierna graag willen werken of studeren, maar dat stonden haar ouders niet toe. Dit verlangen naar zelfstandigheid heeft waarschijnlijk mede een rol gespeeld bij Amy ten Haves beslissing om op jarige leeftijd in het huwelijk te treden met haar vier jaar oudere volle neef Pieter Vorstman.

Met haar echtgenoot verhuisde zij naar Arnhem, waar deze werkzaam was als hoofdinspecteur van een levensverzekeringsmaatschappij. Nog in haar huwelijksjaar publiceerde zij - onder haar nieuwe naam Amy Vorstman-ten Have - vier novellen in het maandblad Nederland. Zij deed dit werk naast haar taken als moeder: in was haar zoon Henri geboren.

Zeven jaar later kreeg zij - in Haarlem, waar het gezin inmiddels woonde - haar tweede en laatste kind, Willem Anne. Vanaf was Amy Vorstman-ten Have vaste medewerkster bij verscheidene dag-, week- en maandbladen. Moll, Verder verzorgde ze de vrouwenpagina van onder meer Panorama , Wereldpost en het Soerabaiasch Handelsblad. Voor deze bladen schreef zij korte verhalen, verslagen, pedagogische artikelen en maakte ze interviews. In publiceerde Vorstman-ten Have haar eerste roman, getiteld Van kleine levensdingen.

Deze werd gevolgd door vele andere, zoals Met lege handen en Het licht aan de kim Ook als spreekster maakte Amy Vorstman-ten Have naam.

In werd zij door de AVRO gevraagd een radiopraatje te houden. Vooral het onderwerp wellevendheid behandelde ze geregeld. Als gevolg hiervan werd Vorstman-ten Have door talloze verenigingen en instellingen in Nederland gevraagd voor lezingen. Ook hier sprak zij op haar eigen, aanstekelijke wijze graag over omgangsvormen. Voor al deze werkzaamheden was Amy Vorstman-ten Have vaak op pad.

En als zij niet op reis was, dan zat ze thuis aan haar bureau te schrijven. Aldus leidde zij als getrouwde vrouw en moeder een voor die tijd bepaald onconventioneel leven. In de jaren twintig was Pieter Vorstman een buitenechtelijke verhouding begonnen, en hij wenste een scheiding.

Haar nieuwe schoonfamilie toonde zich overigens niet onverdeeld gelukkig met dit huwelijk. Ook als mevrouw Groskamp bleef zij schrijven. In verscheen haar roman Zon in de vensters , drie jaar later gevolgd door Moeder. Aan het begin van de jaren dertig raakte zij betrokken bij de oprichting van een speciaal tijdschrift voor vrouwen, Libelle.

Van tot was zij de eerste hoofdredactrice van dit blad. Begin oktober stelde de Amsterdamse uitgever H. Met de haar kenmerkende energie zette Groskamp-ten Have direct vaart achter dit project. Voor het schrijven van de tekst baseerde Amy Groskamp zich niet alleen op haar eigen opvoeding, ook raadpleegde zij verscheidene kennissen.

Voorts maakte zij gebruik van talrijke bestaande binnen- en buitenlandse etiquetteboeken. Binnen een paar weken kon ze een voorwoord, een indeling en een flink aantal bladzijden kopij inleveren. In november verscheen het etiquetteboek onder de titel Hoe hoort het eigenlijk? Het werd een ongehoord succes; binnen een maand was een derde druk nodig. Voor dit succes gaf Groskamp-ten Have zelf als verklaring dat haar boek het eerste praktische naslagwerk op dit gebied in Nederland was.

Het was bovendien niet elitair; het was voor iedereen bedoeld. Zij presenteerde etiquette niet als een keurslijf van beperkende regels, maar als een hulpmiddel om de omgang tussen mensen prettiger te maken. Daarbij golden twee uitgangspunten: duidelijkheid en respect voor de ander.

Het was haar verdienste dat zij in de wirwar van omgangsvormen duidelijkheid schiep en die vormen op een aantrekkelijke en voor ieder aanvaardbare manier vastlegde.

In april - nog tijdens het schrijven van Hoe hoort het eigenlijk? Haar liefde voor mooie kleren en een elegant bestaan maakte echter dat zij voortging op te grote voet te leven.

Bovendien was zij vaak ziek, wat extra kosten met zich bracht. De opbrengsten van Amy Groskamp-ten Haves boeken waren niet toereikend - in verscheen de roman Onder vier ogen -, en zij had wederom vaak geldzorgen. Dit hield in dat Groskamp-ten Have tot aan het einde van haar hele leven moest blijven werken.

Tijdens de bezetting voltooide zij vier romans, die na de bevrijding verschenen: Daar wordt gebeld! Gesprekken met mannen ; Loes op eigen benen Ook na de bezetting ging de verkoop van Hoe hoort het eigenlijk? Tijdens het leven van Amy Groskamp-ten Have verschenen er vele herdrukken, die zij telkens zelf aanpaste. Liever wilde zij herinnerd worden wegens haar prozawerk - haar twee laatste romans waren De wrede wet en Tot in het derde en vierde geslacht - en haar vertalingen uit het Frans, Duits en Engels van 21 romans, van auteurs als Victor Hugo, Emil Ludwig en Pearl Buck.

Het zou anders lopen: Groskamps romans en essays raakten na haar dood weldra in de vergetelheid. A: Collectie-A. Becht in het archief van uitgeverij Becht in de Universiteitsbibliotheek te Amsterdam. P: De in de tekst genoemde publicaties. L: Behalve artikelen bij de zeventigste verjaardag van A. Groskamp-ten Have o. Geheel herziene druk door Reinildis van Ditzhuyzen Haarlem

LPILE MANUAL PDF

Citaten: Amy Groskamp-Ten Have

Vorige Volgende Groeten. In tegenstelling tot Engeland waar een heer dient af te wachten of een dame hem - door zelf het eerst te groeten - de gelegenheid biedt haar te groeten is het bij ons de gewoonte, dat de dame de afwachtende houding aanneemt en de heer het eerst groet. Een heer groet door het afnemen van den hoed. Het met den vinger tegen den rand tikken, het nauwelijks even oplichten van den hoed gelden als zeer onbeleefd.

BREAKPOINT CHLORINATION PDF

Have, Amelie Jeanne ten (1887-1959)

Amelie Jeanne Groskamp-ten Have roepnaam Amy, uitspraak emie Amsterdam , 28 december — Haarlem , 23 november was een Nederlandse schrijfster , journaliste en vertaalster. Groskamp-ten Have schreef een aantal romans, vertaalde boeken uit het Frans, Duits en Engels en was redactrice bij verschillende damesbladen. Ook was ze de schrijfster van het meest verkochte Nederlandse etiquetteboek aller tijden: Hoe hoort het eigenlijk? Behalve regels voor zaken als tafelschikking, het eten van asperges , het gebruik van titulatuur en de samenstelling van een bruidsstoet, schreef Groskamp-ten Have ook over veel andere problemen op het terrein van de etiquette. Herziene versies[ bewerken brontekst bewerken ] In verscheen de vijftiende druk van het etiquetteboek, een geheel herziene versie door Maja Krans en Wia Post.

ANTIMICROBIAL ACTIVITY OF ADHATODA VASICA PDF

Hoe hoort het eigenlijk?

.

CARLYLE COMPRESSOR 06E PDF

Amy Groskamp-ten Have

.

Related Articles